Το παιδί και το Δελφίνι στην Ύδρα

Μια ταινία του 1957 που άλλαξε την σύγχρονη ιστορία της Ύδρας

Μπορεί μια ταινία να αλλάξει την μοίρα ενός τόπου, ενός νησιού; Πιστεύω πως ναι. Αυτό είναι ένα ασφαλές συμπέρασμα που μπορεί να βγάλει κάποιος διαβάζοντας για την ιστορία της Ύδρας αλλά και βλέποντας την ταινία «Το Παιδί και το Δελφίνι». Γιατί αυτή η ταινία ξεκινάει σαν διαφημιστικό του ΕΟΤ. Μας δείχνει ένα μικρό τμήμα του χάρτη του Αιγαίου, μας δείχνει πλάνα από την Ρόδο, την Δήλο, την Μύκονο και τον Πόρο για να καταλήξει στην Ύδρα και βέβαια δεν παραλείπει να μας δείξει τα Μετέωρα, την Ακρόπολη και τον Πειραιά κατά την διάρκεια της ταινίας.

Ύδρα Ιστορία

Στρογγυλό τραπεζάκι, ψάθινες καρέκλες, φόντο η Ύδρα, η ιστορία του Ελληνικού Τουρισμού.

Το Παιδί και το Δελφίνι είναι η πρώτη αμερικάνικη παραγωγή στην Ελλάδα και αποτελεί την πρώτη από μια σειρά ταινιών που κατά την άποψη μου πρόσφεραν τα μέγιστα στην διαφήμιση της Ελλάδας και την τουριστική της ανάπτυξη. Ας θυμηθούμε μερικές από αυτές. Το παιδί και το δελφίνι (1957). Ποτέ την Κυριακή (1960). Τα κανόνια του Ναβαρόνε (1961). Ζορμπάς (1964). Για τα μάτια σου μόνο (1981). Summer Lovers (1982). Το Απέραντο Γαλάζιο (1988). Shirley Valentine (1989). Mediterraneo (1991). Το μαντολίνο του Λοχαγού Corelli (2001). Opa! (2005). Ένα μπλου τζιν για τέσσερις (2005). Mamma Mia! (2008). My Life in Ruins (2009). The Kings of Mykonos (2010). Before Midnight (2013). The Two Faces of January (2014).

Το παιδί και το Δελφίνι στην Ύδρα

Το παιδί και το Δελφίνι στην Ύδρα

Η ταινία παρόλο που έχει φτιαχτεί με τις καλύτερες προθέσεις (για παράδειγμα διαθέτει το χορευτικό συγκρότημα της Δώρας Στράτου, τις χορογραφίες του Γιάννη Φλερύ και την καλλιτεχνική και μουσική επιμέλεια του Φοίβου Ανωγειανάκη) δεν τα πολυκαταφέρνει ως καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Βέβαια έχει φτιαχτεί κυρίως για να παρουσιάσει την Σοφία Λόρεν στο αμερικάνικο και στο παγκόσμιο κοινό (ή μάλλον τις καμπύλες της) μιας και είναι η πρώτη αγγλόφωνη ταινία της (μου κάνει δε πολύ φοβερή εντύπωση πως κάποιες τολμηρές για την εποχή φωτογραφίες της Λόρεν, τις επέτρεψαν να κυκλοφορήσουν για την προώθηση της ταινίας, στην τότε πολύ συντηρητική Αμερική).

Το παιδί και το Δελφίνι στην Ύδρα

Τα γυρίσματα στην Ελλάδα πήγαν πολύ καλά χωρίς ιδιαίτερα απρόοπτα εκτός μια πνευμονία που ταλαιπώρησε τον Clifton Webb. Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισε η ταινία ήταν η διαφορά ύψους των δύο πρωταγωνιστών. Η Σοφία Λώρεν είναι 173, ενώ ο Alan Ladd είναι 168 και πρέπει να βρίσκονται συνέχεια τρόποι ώστε ο κύριος καθηγητής (Αμερικάνος αρχαιολόγος στην ταινία ) να φαίνεται ψηλότερος. Από άποψη υποκριτικής η Σοφία Λόρεν είναι άσχετη με το ρόλο, ο Λαντ παίζει σαν να βαριέται, πάντως με τίποτε δεν πείθει ότι ερωτεύεται τρελά την αγνή και άδολη νησιωτοπούλα, ενώ λογικό είναι ο ισπανός Jorge Mistral που παίζει έναν Αλβανό λαθρομετανάστη ψαρά στην Ύδρα, που είναι και δεν είναι γκόμενος της Λόρεν, να έχει χάσει τα αυγά και τα πασχάλια. Είμαι σίγουρος ότι και μέχρι την πρεμιέρα της ταινίας δεν είχε καταλάβει τι έπαιζε.

Το παιδί και το Δελφίνι στην Ύδρα

Ο μεγάλος Αλέξης Μινωτής, μια από τις ελληνικές συμμετοχές στην ταινία, πιστεύω ότι τα πάει μια χαρά, ενώ οι υπόλοιποι όπως ο μικρός Piero Giagnoni που κάνει τον αδερφό της Λόρεν τον Νίκο ή ο Laurence Naismith που κάνει έναν ξεπεσμένο άγγλο γιατρό, προσπαθούν πολύ φιλότιμα. Βέβαια το αστέρι της ταινίας και μια από τις καλύτερες σκηνές της, είναι το τραγούδι του Τάκη Μωράκη «Τι είν’ αυτό που το λένε αγάπη», που το τραγουδάει ο Τώνης Μαρούδας και η Λόρεν με κάτι υπέροχα σπαστά ελληνικά που όπως λέγεται, της τα έμαθαν οι καμαριέρες στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία όπου έμενε κατά την διάρκεια των γυρισμάτων στην Αθήνα.

Το υπέροχο τραγούδι της Ταινίας

Μέσα στις καλές προθέσεις της η ταινία διαφημίζει μια χαρά τα ελληνικά τοπία και τις ελληνικές αρχαιότητες και δημιουργεί ένα τουριστικό ρεύμα προς την Ελλάδα ήδη από την ίδια χρονιά το καλοκαίρι του 1957, αλλά και γενικότερα ένα κύμα συμπάθειας προς την Ελλάδα. Δεν συζητάμε βέβαια για την Ύδρα που γίνεται αμέσως ένας κοσμοπολίτικος δημοφιλής προορισμός. Σημειώνω ότι η πρεμιέρα της ταινίας τον Μάρτιο του 1957 στην Νέα Υόρκη είχε φιλανθρωπικό χαρακτήρα για τα ορφανά της Ελλάδας.

ΥΔΡΑ - ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΛΦΙΝΙ